Doğrudan cevap: Askı açısı, çok bacaklı bir kaldırmada her bir bacağın taşıdığı yükü değiştirir ve bu nedenle polyester kaldırma askısı uygulanabilecek çalışma yükü limitini (WLL) değiştirir. Bir bacak dikeyden uzaklaştıkça, kaldırılan kütle aynı kalsa bile içindeki gerilim artar. Mühendislik uygulaması bir mod faktörü (yük açısı faktörü) uygular: dikey yük, 1/cos θ ile çarpılır, burada θ dikeyden olan açıdır. Faktör ve güvenli açı limitleri, ilgili standardı takip eder — düz dokuma bantlı askılar için EN 1492-1, yuvarlak askılar için EN 1492-2 ve Kuzey Amerika'da ASME B30.9.
Bir polyester kaldırma askısı üzerinde damgalanan WLL dikey bir derecelendirmedir. Askının, bacak düz aşağı sarkarken, yükün doğrudan bağlantı noktasının altında olduğu durumda taşıyabileceği yükü açıklar. Bir bacak dikeyden çekildiği anda, aynı kütle bantta daha büyük bir eksenel kuvvet üretir. İlişki geometrik, malzemeye bağlı değildir: dikeyden θ açısındaki tek bir bacak için gerilim, yükün dikey payının cos θ'ya bölünmesidir. n bacaklı bir kaldırma için, her bacağın dikey payı toplam yükün n'ye bölünmesidir (simetrik, dengeli bir kaldırma varsayılarak), bu nedenle bacak başına eksenel gerilim (Yük / n) / cos θ'dır.
Bu nedenle, rigging çizelgeleri askı açısını ya yataydan açı olarak ya da dikeyden açı olarak ifade eder ve bu ikisi değiştirilemez. Yataydan açı, sahada görsel olarak tahmin edilmesi kolay olduğu için uygundur; dikeyden açı formülde uygundur çünkü mod faktörü basitçe 1/cos θ'dır. Standartlara dayalı bir referans olarak, ASME B30.9, yataydan açıya karşı yük açısı faktörlerini tablolar halinde sunarken, EN 1492-1 ve EN 1492-2 kapsamındaki Avrupa uygulaması, çok bacaklı montajlar için mod faktörü konseptini kullanır.
Simetrik olarak düzenlenmiş iki polyester kaldırma askısı kullanarak 2.000 kg'lık bir kaldırmayı düşünün, böylece her bacak dikey yükün eşit bir payını taşır. Yataya 90° (mükemmel dikey bacaklar, iki bacaklı bir kaldırmanın aslında asla ulaşamayacağı bir formalite) her bacak 1.000 kg taşır. Bacaklar dışarı doğru açıldıkça gerilim tırmanır. Aşağıdaki tablo, iki bacaklı bir kaldırma için yataydan açıya karşı yaygın olarak kullanılan yük açısı faktörlerini ve sonuçta bacak başına gerilimi vermektedir. Bu faktörler geometrikdir; askının polyester, naylon veya polipropilen olmasından bağımsız olarak geçerlidir, çünkü bunlar malzemenin yerine vektör geometrisini tanımlar.
| Yataydan bacak açısı | Mod / yük açısı faktörü | 2.000 kg'lık bir kaldırma için bacak başına yük (2 bacak) | Pratik yorum |
|---|---|---|---|
| 90° (dikey) | 1.000 | 1.000 kg | Teorik referans; iki bacakla nadiren elde edilebilir |
| 60° | 1.155 | 1.155 kg | Rahat çalışma aralığı |
| 45° | 1.414 | 1.414 kg | Planlamanın sıkılaştığı eşiğin altında yaygın |
| 30° | 2.000 | 2.000 kg | Bacak gerilimi, tam kaldırılan yüke eşittir |
| 20° | 2.924 | 2.924 kg | Genel kaldırma için önerilmez |
Tablodan iki nokta doğrudan çıkar. Birincisi, 45°'deki bacak başına gerilim dikey paydan yaklaşık %41 daha yüksektir ve 30°'de iki katına çıkmıştır. İkincisi, eğilim doğrusal değildir — 45°'nin altındaki her ek derece açıklık, öncekinden daha hızlı gerilim ekler, bu nedenle sığ açılar, kağıt üzerinde doğru derecelendirilmiş askıların aşırı yüklenmesinin en yaygın tek nedenidir.
Hiçbir standart sığ bir açıyı kesin olarak yasaklamaz, ancak her iyi kaldırma planı bunu sayıları yeniden kontrol etmek için bir sinyal olarak ele alır. Yataydan 30°'de, simetrik iki bacaklı bir kaldırmanın her bacağındaki gerilim, yükün tüm ağırlığına eşittir, bu nedenle 1 tonluk bir kütleyi kaldıran bir çift 1 tonluk askı, herhangi bir dinamik etki eklenmeden zaten sınırındadır. Dengesiz bir vinçten veya sallanan bir yükten gelen mütevazı bir şok yükü ekleyin ve statik hesaplama kabul edilebilir görünse bile birleşik talep WLL'yi aşabilir.
Mod faktörünün tek başına yakalayamadığı geometrik sonuçlar da vardır. Açı düzleştikçe, yük üzerindeki yatay sıkıştırma kuvvetleri artar, bu da sınırlı rijitliğe sahip bir yükü sıkıştırabilir veya bozabilir ve askı-yük temas geometrisi değişerek kenar basıncını ve aşınmayı artırır. Bir polyester kaldırma askısı için, bu artan temas basıncı önemlidir çünkü polyester bant, keskin kenarlarda kesilmeye karşı nispeten savunmasızdır, bu konu kenar koruması konusundaki rehberimizde ayrı olarak ele alınmaktadır.
Avrupa ve Kuzey Amerika uygulamaları aynı fiziği farklı kelimelerle tanımlar. EN 1492-1 ve EN 1492-2 kapsamında, düz dokuma veya yuvarlak polyester askı tek bir WLL ve renk kodu ile işaretlenir ve çok bacaklı bir montajın kapasitesi, bacak sayısı ve açıya bağlı mod faktörleri kullanılarak türetilir. ASME B30.9 kapsamında, tek bir askının derecelendirmesi bir tasarım faktörü ile belirtilir ve montaj kapasitesi bacak başına uygulanan yük açısı faktörleri kullanılarak türetilir. Kritik pratik kural her iki sistemde de aynıdır: bacaklar bireysel askılar olarak derecelendirilir ve açı her bacağı düşürür, bu nedenle montaj hiçbir zaman gerçek açısındaki en zayıf bacaktan daha güçlü olamaz. EN'ye göre işaretlenmiş bir askı ile ASME'ye göre işaretlenmiş bir askıyı karşılaştıran bir alıcı, dikey WLL'yi dikey WLL ile karşılaştırmalı ve ardından aynı açı faktörünü uygulamalıdır — düşürülmüş bir rakamı dikey bir rakamla karşılaştırmak yaygın ve tehlikeli bir hatadır.
Her bacağın 5 tonluk bir kancaya sahip olduğu 50° yatay açıyla ayarlanmış iki polyester kaldırma askısı ile 4.000 kg'lık bir yükün kaldırılacağını varsayalım. 50° için yük açısı faktörü 1/cos(40°) = 1.305'tir (yataydan dahil edilen açıyı ölçerek, tamamlayıcı dikey açıyı 40° verir). Bacak başına gerilim (4.000 / 2) × 1.305 = 2.610 kg'dır. Bu nedenle, 5 tonluk bir WLL askısı, dikey derecelendirmesi dahilindedir ve sabit bir kaldırmanın mütevazı dinamikleri için fazladan payı vardır. Aynı yük 30°'de riglenirse, faktör 2.000 olur ve bacak başına gerilim 4.000 kg'a yükselir — tam olarak 5 tonluk askının dikey kapasitesi artık pay sağlamaz ve asimetrik bir yük veya bir şok sınırı aşar. Kontrol hızlıdır, ancak kaldırmadan önce yapılmalıdır, sonradan değil.
Fiziksel olarak, askının dikey WLL'si değişmez; ona olan talep değişir. Açının belirli bir yük için gerilimi artırdığını ve bu nedenle dikey anlamda etkili izin verilen yükün daha düşük olduğunu söylemek daha nettir. Standartlar bunu yüke uygulanan bir faktör olarak ifade eder, bu da aynı mühendislik sonucuna yol açar.
Otomatik olarak değil. Dört bacaklı bir kaldırmada, rijit bir yükün dört bacağa eşit şekilde oturması nadir olduğundan, yükü yalnızca üç bacağın taşıdığı varsayılır. İlgili standart ve kaldırma planı varsayımı belirtmelidir; dört bacaklı bir montajın dört eşit pay taşıdığını varsaymayın.
Evet — bacakları dikeye yaklaştırmak faktörü 1.0'a doğru azaltır ve kullanılabilir kapasiteyi artırır, ancak aynı zamanda rigging'in yüksekliğini artırır ve askıların yük veya kanca bloğu ile temas etmesine neden olabilir. Takas, sahada deneme yoluyla değil, kaldırma planı ile çözülmelidir.
Çoğu yük açısı tablosu için yataydan ve 1/cos θ formülünde dikeyden. Bir faktörü okumadan önce kullandığınız tablonun hangi geleneği benimsediğini her zaman onaylayın, çünkü bir açıyı yanlış referansa karşı okumak görünen kapasiteyi yarıya indirebilir.
Askı açısı tahmin edilecek bir detay değildir; birincil bir tasarım girdisidir. Açı önce sabitlenip askı buna uyacak şekilde seçildiğinde, etiketteki WLL rakamı ve banttaki gerçek yük uyumlu kalır. Askı önce seçilip açı şansa bırakıldığında, etiket geometrinin yerine getirmediği bir vaat haline gelir.
Doğrudan cevap: Askı açısı, çok bacaklı bir kaldırmada her bir bacağın taşıdığı yükü değiştirir ve bu nedenle polyester kaldırma askısı uygulanabilecek çalışma yükü limitini (WLL) değiştirir. Bir bacak dikeyden uzaklaştıkça, kaldırılan kütle aynı kalsa bile içindeki gerilim artar. Mühendislik uygulaması bir mod faktörü (yük açısı faktörü) uygular: dikey yük, 1/cos θ ile çarpılır, burada θ dikeyden olan açıdır. Faktör ve güvenli açı limitleri, ilgili standardı takip eder — düz dokuma bantlı askılar için EN 1492-1, yuvarlak askılar için EN 1492-2 ve Kuzey Amerika'da ASME B30.9.
Bir polyester kaldırma askısı üzerinde damgalanan WLL dikey bir derecelendirmedir. Askının, bacak düz aşağı sarkarken, yükün doğrudan bağlantı noktasının altında olduğu durumda taşıyabileceği yükü açıklar. Bir bacak dikeyden çekildiği anda, aynı kütle bantta daha büyük bir eksenel kuvvet üretir. İlişki geometrik, malzemeye bağlı değildir: dikeyden θ açısındaki tek bir bacak için gerilim, yükün dikey payının cos θ'ya bölünmesidir. n bacaklı bir kaldırma için, her bacağın dikey payı toplam yükün n'ye bölünmesidir (simetrik, dengeli bir kaldırma varsayılarak), bu nedenle bacak başına eksenel gerilim (Yük / n) / cos θ'dır.
Bu nedenle, rigging çizelgeleri askı açısını ya yataydan açı olarak ya da dikeyden açı olarak ifade eder ve bu ikisi değiştirilemez. Yataydan açı, sahada görsel olarak tahmin edilmesi kolay olduğu için uygundur; dikeyden açı formülde uygundur çünkü mod faktörü basitçe 1/cos θ'dır. Standartlara dayalı bir referans olarak, ASME B30.9, yataydan açıya karşı yük açısı faktörlerini tablolar halinde sunarken, EN 1492-1 ve EN 1492-2 kapsamındaki Avrupa uygulaması, çok bacaklı montajlar için mod faktörü konseptini kullanır.
Simetrik olarak düzenlenmiş iki polyester kaldırma askısı kullanarak 2.000 kg'lık bir kaldırmayı düşünün, böylece her bacak dikey yükün eşit bir payını taşır. Yataya 90° (mükemmel dikey bacaklar, iki bacaklı bir kaldırmanın aslında asla ulaşamayacağı bir formalite) her bacak 1.000 kg taşır. Bacaklar dışarı doğru açıldıkça gerilim tırmanır. Aşağıdaki tablo, iki bacaklı bir kaldırma için yataydan açıya karşı yaygın olarak kullanılan yük açısı faktörlerini ve sonuçta bacak başına gerilimi vermektedir. Bu faktörler geometrikdir; askının polyester, naylon veya polipropilen olmasından bağımsız olarak geçerlidir, çünkü bunlar malzemenin yerine vektör geometrisini tanımlar.
| Yataydan bacak açısı | Mod / yük açısı faktörü | 2.000 kg'lık bir kaldırma için bacak başına yük (2 bacak) | Pratik yorum |
|---|---|---|---|
| 90° (dikey) | 1.000 | 1.000 kg | Teorik referans; iki bacakla nadiren elde edilebilir |
| 60° | 1.155 | 1.155 kg | Rahat çalışma aralığı |
| 45° | 1.414 | 1.414 kg | Planlamanın sıkılaştığı eşiğin altında yaygın |
| 30° | 2.000 | 2.000 kg | Bacak gerilimi, tam kaldırılan yüke eşittir |
| 20° | 2.924 | 2.924 kg | Genel kaldırma için önerilmez |
Tablodan iki nokta doğrudan çıkar. Birincisi, 45°'deki bacak başına gerilim dikey paydan yaklaşık %41 daha yüksektir ve 30°'de iki katına çıkmıştır. İkincisi, eğilim doğrusal değildir — 45°'nin altındaki her ek derece açıklık, öncekinden daha hızlı gerilim ekler, bu nedenle sığ açılar, kağıt üzerinde doğru derecelendirilmiş askıların aşırı yüklenmesinin en yaygın tek nedenidir.
Hiçbir standart sığ bir açıyı kesin olarak yasaklamaz, ancak her iyi kaldırma planı bunu sayıları yeniden kontrol etmek için bir sinyal olarak ele alır. Yataydan 30°'de, simetrik iki bacaklı bir kaldırmanın her bacağındaki gerilim, yükün tüm ağırlığına eşittir, bu nedenle 1 tonluk bir kütleyi kaldıran bir çift 1 tonluk askı, herhangi bir dinamik etki eklenmeden zaten sınırındadır. Dengesiz bir vinçten veya sallanan bir yükten gelen mütevazı bir şok yükü ekleyin ve statik hesaplama kabul edilebilir görünse bile birleşik talep WLL'yi aşabilir.
Mod faktörünün tek başına yakalayamadığı geometrik sonuçlar da vardır. Açı düzleştikçe, yük üzerindeki yatay sıkıştırma kuvvetleri artar, bu da sınırlı rijitliğe sahip bir yükü sıkıştırabilir veya bozabilir ve askı-yük temas geometrisi değişerek kenar basıncını ve aşınmayı artırır. Bir polyester kaldırma askısı için, bu artan temas basıncı önemlidir çünkü polyester bant, keskin kenarlarda kesilmeye karşı nispeten savunmasızdır, bu konu kenar koruması konusundaki rehberimizde ayrı olarak ele alınmaktadır.
Avrupa ve Kuzey Amerika uygulamaları aynı fiziği farklı kelimelerle tanımlar. EN 1492-1 ve EN 1492-2 kapsamında, düz dokuma veya yuvarlak polyester askı tek bir WLL ve renk kodu ile işaretlenir ve çok bacaklı bir montajın kapasitesi, bacak sayısı ve açıya bağlı mod faktörleri kullanılarak türetilir. ASME B30.9 kapsamında, tek bir askının derecelendirmesi bir tasarım faktörü ile belirtilir ve montaj kapasitesi bacak başına uygulanan yük açısı faktörleri kullanılarak türetilir. Kritik pratik kural her iki sistemde de aynıdır: bacaklar bireysel askılar olarak derecelendirilir ve açı her bacağı düşürür, bu nedenle montaj hiçbir zaman gerçek açısındaki en zayıf bacaktan daha güçlü olamaz. EN'ye göre işaretlenmiş bir askı ile ASME'ye göre işaretlenmiş bir askıyı karşılaştıran bir alıcı, dikey WLL'yi dikey WLL ile karşılaştırmalı ve ardından aynı açı faktörünü uygulamalıdır — düşürülmüş bir rakamı dikey bir rakamla karşılaştırmak yaygın ve tehlikeli bir hatadır.
Her bacağın 5 tonluk bir kancaya sahip olduğu 50° yatay açıyla ayarlanmış iki polyester kaldırma askısı ile 4.000 kg'lık bir yükün kaldırılacağını varsayalım. 50° için yük açısı faktörü 1/cos(40°) = 1.305'tir (yataydan dahil edilen açıyı ölçerek, tamamlayıcı dikey açıyı 40° verir). Bacak başına gerilim (4.000 / 2) × 1.305 = 2.610 kg'dır. Bu nedenle, 5 tonluk bir WLL askısı, dikey derecelendirmesi dahilindedir ve sabit bir kaldırmanın mütevazı dinamikleri için fazladan payı vardır. Aynı yük 30°'de riglenirse, faktör 2.000 olur ve bacak başına gerilim 4.000 kg'a yükselir — tam olarak 5 tonluk askının dikey kapasitesi artık pay sağlamaz ve asimetrik bir yük veya bir şok sınırı aşar. Kontrol hızlıdır, ancak kaldırmadan önce yapılmalıdır, sonradan değil.
Fiziksel olarak, askının dikey WLL'si değişmez; ona olan talep değişir. Açının belirli bir yük için gerilimi artırdığını ve bu nedenle dikey anlamda etkili izin verilen yükün daha düşük olduğunu söylemek daha nettir. Standartlar bunu yüke uygulanan bir faktör olarak ifade eder, bu da aynı mühendislik sonucuna yol açar.
Otomatik olarak değil. Dört bacaklı bir kaldırmada, rijit bir yükün dört bacağa eşit şekilde oturması nadir olduğundan, yükü yalnızca üç bacağın taşıdığı varsayılır. İlgili standart ve kaldırma planı varsayımı belirtmelidir; dört bacaklı bir montajın dört eşit pay taşıdığını varsaymayın.
Evet — bacakları dikeye yaklaştırmak faktörü 1.0'a doğru azaltır ve kullanılabilir kapasiteyi artırır, ancak aynı zamanda rigging'in yüksekliğini artırır ve askıların yük veya kanca bloğu ile temas etmesine neden olabilir. Takas, sahada deneme yoluyla değil, kaldırma planı ile çözülmelidir.
Çoğu yük açısı tablosu için yataydan ve 1/cos θ formülünde dikeyden. Bir faktörü okumadan önce kullandığınız tablonun hangi geleneği benimsediğini her zaman onaylayın, çünkü bir açıyı yanlış referansa karşı okumak görünen kapasiteyi yarıya indirebilir.
Askı açısı tahmin edilecek bir detay değildir; birincil bir tasarım girdisidir. Açı önce sabitlenip askı buna uyacak şekilde seçildiğinde, etiketteki WLL rakamı ve banttaki gerçek yük uyumlu kalır. Askı önce seçilip açı şansa bırakıldığında, etiket geometrinin yerine getirmediği bir vaat haline gelir.